Numer kierunkowy, właściwie wskaźnik strefy numeracyjnej – numer telefoniczny przydzielony dla określonego terytorium, wybierany przed właściwym numerem abonenta, umożliwiający taryfikację rozmów międzystrefowych, międzynarodowych oraz zwiększenie ilości dostępnych numerów poprzez ich powtarzalność w różnych regionach. Obecnie numer kierunkowy jest dodany do 7-cyfrowego numeru abonenta, tworząc 9-cyfrowy niepowtarzalny numer w całym kraju.
Przykładowo w Polsce, aby dodzwonić się do Warszawy z dowolnej części kraju, należy wybrać Numer kierunkowy czterocyfrowy numer operatora sieci międzymiastowej (tzw. prefiks, zazwyczaj każdy operator obsługujący miejscową sieć proponuje usługę wyboru domyślnego prefiksu, wówczas te cztery cyfry można pominąć) i potem 9-cyfrowy numer abonenta w Warszawie, który zaczyna się od cyfr: „22”. Jest to numer strefy dla Warszawy. Za przydział numerów kierunkowych w Polsce odpowiada Urząd Komunikacji Elektronicznej.
W następstwie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, począwszy od 5 grudnia 2005 r. w Polsce obowiązuje zamknięty plan numeracji krajowej. Oznacza to, że międzystrefowe numery kierunkowe w Polsce przestały istnieć i stały się integralną częścią każdego numeru. Wybranie numeru do dowolnego abonenta w Polsce polega obecnie na wybraniu „0”, numeru operatora[1], a następnie indywidualnego 9-cyfrowego numeru abonenckiego.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, począwszy od dnia 30 września 2009 roku nie trzeba wybierać „0” przed 9-cyfrowym numerem abonenta.
Nadal można wybierać numer w starym formacie, jednak abonent słyszy wtedy komunikat o zmianie numeracji w ruchu krajowym. Okres przejściowy potrwa do 15 maja 2010 roku. Po tym dniu wybranie jednego zera na początku numeru skutkować będzie komunikatem „nie ma takiego numeru” oraz informacją o zmianie numeracji.
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 52, poz. 307)
- Urząd Komunikacji Elektronicznej - zagospodarowanie numeracji
- Wyszukiwarka polskich i zagranicznych numerów kierunkowych
edytuj Przypisy
- ↑ Zarówno wybranie początkowego zera, jak i numeru operatora dotyczy telefonowania z telefonu stacjonarnego. W przypadku telefonów komórkowych wybierany jest od razu 9-cyfrowy numer abonenta, aczkolwiek niektóre sieci tolerują wybranie „0” przed owym numerem.